Blog > Komentarze do wpisu
Na popołudnie

Jesienne liście zwiał już wiatr.

na popołudnie

Zapomniałam się na dłuższą chwilę.

Zbyt długą i zbyt szczęśliwą.

Obudziło mnie westchnienie mojego własnego sumienia,

Ludzie się nie zmieniają

A cuda nie zaglądają pod mój adres.

Ja też wciąż taka sama, próbuję

Poukładać świat tak by kolejny raz cierpieć trochę krócej.

 

czwartek, 28 listopada 2013, wojna_magow

Polecane wpisy

  • W moim życiu nadszedł czas na fiolet

    Wrzosy zawsze pełne były czarów Dobrych i złych uroków odchodzącego lata Wrzosowiska zawsze pełne są nadziei Smutnej prawdy o ostatnich krzykach słońca

  • Przypadkowa.

    Przestałam pisać dawno temu. Przestałam, bo byłam zbyt szczęśliwa. Teraz, właśnie teraz, w najgo rszym momencie, właśnie tu, znów poczułam się s

  • jest taki moment,

    w którym potrzebujesz czegoś, czego nie masz, tak bardzo, że uczysz się bez tego żyć. Reszta jest tylko tęsknotą, bo już potrafisz liczyć gwiazdy samotnie.